Η οστεοχόνδρωση περιλαμβάνεται στην κατηγορία των κοινών διαταραχών. Στο 75% των περιπτώσεων, είναι αυτό που προκαλεί δυσάρεστο πόνο στην πλάτη. Σήμερα, κάθε δεύτερο άτομο μετά από είκοσι χρόνια έχει εκδηλώσεις παθολογίας. Με την ηλικία, ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου αυξάνεται. Εάν η θεραπεία δεν ξεκινήσει αμέσως, η οστεοχονδρωσία μπορεί να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες για την υγεία.
Τι είναι η οστεοχονδρωσία της σπονδυλικής στήλης
Αυτή η διαδικασία επηρεάζει τον αρθρικό χόνδρο και τα κοντινά οστά. Αρχικά, η οστεοχόνδρωση επηρεάζει αποκλειστικά τους δίσκους που συγκρατούν τους σπονδύλους μαζί. Στη συνέχεια, η εκφυλιστική διαδικασία επηρεάζει τους συνδέσμους και τους σπονδύλους, διαταράσσοντας την ακεραιότητα των αρθρώσεων.
Το ύπουλο της παθολογίας είναι ότι ο χόνδρος του δίσκου δεν μπορεί να αναγεννηθεί. Ως εκ τούτου, η περιοχή της σπονδυλικής στήλης που επηρεάζεται από την ασθένεια θα επιδεινωθεί αναπόφευκτα. Μόλις εμφανιστεί μια ασθένεια, μπορείτε να σταματήσετε την ανάπτυξή της, αλλά δεν μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς.
Αυτή η παθολογία δεν σχετίζεται με φλεγμονή - βασίζεται σε παραβίαση της διατροφής των ιστών και εκφυλισμό της δομής τους. Ελλείψει φορτίων, οι ιστοί χάνουν τη δύναμή τους επειδή δεν λαμβάνουν την απαιτούμενη ποσότητα θρεπτικών συστατικών.
Κλινικά χαρακτηριστικά
Η ανάπτυξη της νόσου οδηγεί στο γεγονός ότι ο πολφικός πυρήνας στεγνώνει και χάνει εν μέρει τα χαρακτηριστικά απορρόφησης κραδασμών. Ο ινώδης δακτύλιος γίνεται πιο λεπτός και σχηματίζονται μικρορωγμές πάνω του.
Ως αποτέλεσμα, εμφανίζεται μια προεξοχή, που ονομάζεται προεξοχή δίσκου. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, ο δακτύλιος μπορεί να σπάσει και στη συνέχεια να διαγνωστεί μεσοσπονδυλική κήλη.
Αυτή η περιοχή χάνει τη σταθερότητά της, μπορεί να σχηματιστούν οστεόφυτα και η ακεραιότητα των συνδέσμων και των αρθρώσεων διακυβεύεται. Για να αντισταθμιστεί η παραμόρφωση του δίσκου, τα οστά και ο ινώδης ιστός αναπτύσσονται. Σε αυτή την κατάσταση, η στήλη της σπονδυλικής στήλης γίνεται λιγότερο κινητή.
Συνήθως η νόσος έχει περιόδους ύφεσης, οι οποίες στη συνέχεια ακολουθούνται από υποτροπές.
Πτυχία και στάδια
Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί της νόσου, καθένας από τους οποίους έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
- 1ου βαθμού. Λόγω ανακριβούς κίνησης, ο δίσκος σπάει. Αυτή η κατάσταση μπορεί επίσης να προκληθεί από το άγχος. Συχνά εμφανίζεται έντονος πόνος και μια αίσθηση που θυμίζει ηλεκτρική εκκένωση.
- 2ου βαθμού. Η σταθερότητα της σπονδυλικής στήλης χάνεται και αναπτύσσονται προεξοχές. Μπορεί να υπάρχει πόνος που αυξάνεται με απρόσεκτες κινήσεις. Αυτή η μορφή της νόσου χαρακτηρίζεται από μούδιασμα των δακτύλων, πονοκεφάλους και παροδική ενόχληση στο ιερό οστό.
- 3ου βαθμού. Αυτή η κατάσταση έχει εκδηλώσεις κήλης, πονοκεφάλους και ενόχληση στην περιοχή του κατεστραμμένου νεύρου. Επίσης, τα χέρια και τα πόδια συχνά μουδιάζουν, η όραση και η ακοή επιδεινώνονται και εμφανίζονται προβλήματα στη λειτουργία πολλών οργάνων.
- 4ου βαθμού. Σε αυτό το στάδιο, τα συμπτώματα μιας κήλης εξαφανίζονται και οι εκδηλώσεις της νόσου μειώνονται. Η σπονδυλική στήλη χάνει τη σταθερότητα, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από ολίσθηση ή συστροφή των σπονδύλων. Οι σπόνδυλοι μπορεί να αναπτυχθούν, γεγονός που προκαλεί συμπίεση των νεύρων, με αποτέλεσμα ο νωτιαίος σωλήνας να ατροφεί και ο νωτιαίος μυελός να συμπιέζεται. Ο τέταρτος βαθμός διακρίνεται από τις συνέπειες που μπορεί να προκύψουν μετά την αφαίρεση της κήλης - αυτές περιλαμβάνουν πάρεση, φλεγμονή κ.λπ.
Είναι επίσης σύνηθες να διακρίνουμε ορισμένα στάδια:
- Ναι, πρώτο στάδιο - ουσιαστικά συνέπεια έλλειψης υγρασίας και απώλειας ελαστικών ιδιοτήτων. Η ασθένεια χαρακτηρίζεται από μετατόπιση του πυρήνα στο εσωτερικό του δίσκου, η οποία οδηγεί σε διαταραχή του σχήματος του ινώδους δακτυλίου. Ωστόσο, η ίδια η διαδικασία παραμένει εντός του μεσοσπονδύλιου δίσκου, χωρίς να υπερβαίνει τα όριά της.
- Για δεύτερο Είναι χαρακτηριστικός ο σχηματισμός ρωγμών στον δακτύλιο. Καθώς το ύψος του πεπλατυσμένου δίσκου μειώνεται, υπάρχει απώλεια της σταθερότητας της σπονδυλικής στήλης.
- Τρίτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την εμφάνιση ρήξεων στο σημείο των ρωγμών και την έναρξη της φλεγμονής. Μέρος του υγρού πυρήνα διαρρέει μέσω μικρορωγμών. Τα νεύρα ή τα αιμοφόρα αγγεία συχνά συμπιέζονται στο σημείο της ρήξης.
- Τέταρτο στάδιο συνοδεύεται από δυστροφικές διεργασίες. Τα σπονδυλικά τμήματα δεν παρέχουν την απαραίτητη αντίσταση, έτσι τα γειτονικά σπονδυλικά σώματα πλησιάζουν το ένα το άλλο. Μπορεί επίσης να προκύψουν επιπλοκές. Αυτό μπορεί να είναι η ανάπτυξη σπονδυλαρθρώσεων και σπονδύλωσης. Σε αυτό το στάδιο, παρατηρείται ισοπέδωση του σπονδύλου - αυτό συμβαίνει για να αφαιρέσετε το φορτίο από το δίσκο. Μερικές φορές ο ινώδης ιστός αντικαθίσταται από οστό. Αυτό το στάδιο χαρακτηρίζεται από μια προσωρινή μείωση του πόνου. Ωστόσο, στη συνέχεια η ενόχληση αυξάνεται λόγω συμπίεσης των νεύρων και στένωση του σπονδυλικού σωλήνα.
Αιτίες της νόσου
Αυτή η ασθένεια μπορεί να εντοπιστεί τόσο σε ηλικιωμένους όσο και σε νέους. Τυπικά, τα σημάδια της οστεοχονδρωσίας εμφανίζονται γύρω στην ηλικία των τριάντα πέντε ετών. Η ανάπτυξη και η υποτροπή της νόσου προκαλείται από υπερφόρτωση, τραυματισμούς στην πλάτη και δονήσεις. Καθώς το σώμα γερνά, εμφανίζονται όλο και περισσότερα συμπτώματα. Τα ακριβή αίτια της νόσου δεν έχουν ακόμη εξακριβωθεί.
Η πιο δημοφιλής άποψη είναι ότι η διαδικασία είναι συνέπεια λανθασμένης κατανομής του φορτίου στη σπονδυλική στήλη λόγω αδυναμίας των μυών και των συνδέσμων. Αυτή η θεωρία αποδεικνύεται επίσης από δημοφιλείς μεθόδους θεραπείας, οι οποίες βασίζονται στην εκπαίδευση του μυϊκού συστήματος και των συνδέσμων.
Παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν μια ανώμαλη διαδικασία στη σπονδυλική στήλη περιλαμβάνουν:
- κακή στάση του σώματος?
- υπερβολικό βάρος?
- τραυματισμοί?
- πλατυποδία?
- καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης?
- μεταβολικές διαταραχές?
- λοιμώξεις?
- κληρονομικότητα;
- κακή φυσική κατάσταση?
- στρες;
- βαριά φορτία?
- ορμονική ανισορροπία?
- κακή διατροφή?
- κακές περιβαλλοντικές συνθήκες·
- συστηματική επιρροή κραδασμών.
- αλλαγές που σχετίζονται με την ηλικία·
- καθιστικός τρόπος ζωής?
- υποθερμία?
- κάπνισμα;
- ανωμαλίες της σπονδυλικής στήλης.
Ακόμα κι αν ένα άτομο κάνει μια φυσιολογική ζωή, κινδυνεύει να εμφανίσει οστεοχόνδρωση λόγω έλλειψης απαραίτητων ουσιών. Στη σύγχρονη κοινωνία, αυτό το πρόβλημα θεωρείται ένα από τα βασικά. Η κατάσταση επιδεινώνεται λόγω ενός ανενεργού τρόπου ζωής.
Τύποι και συμπτώματα
Ανάλογα με την περιοχή της βλάβης, υπάρχει αυχενική, θωρακική ή οσφυϊκή οστεοχόνδρωση. Εάν πολλά τμήματα εμπλέκονται στην παθολογική διαδικασία ταυτόχρονα, μπορούμε να μιλήσουμε για μια κοινή μορφή.
Δεδομένου ότι το κάτω μέρος της πλάτης φέρει συνήθως το μεγαλύτερο φορτίο, μεταξύ όλων των περιπτώσεων της νόσου κυριαρχεί η οσφυϊκή οστεοχονδρωσία - ο επιπολασμός της είναι περίπου 50%.
Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η περιοχή του τραχήλου της μήτρας. Αυτή η μορφή οστεοχονδρωσίας διαγιγνώσκεται στο ένα τέταρτο των περιπτώσεων. Αυτή η ασθένεια είναι συνήθως αποτέλεσμα παρατεταμένου καθίσματος στον υπολογιστή ή μονότονης εργασίας.
Η θωρακική οστεοχόνδρωση είναι εξαιρετικά σπάνια και συνήθως σχετίζεται με περιορισμένη κίνηση.
Γενικά σημάδια της νόσου
Η παθολογία έχει διαφορετικά σημάδια που εξαρτώνται άμεσα από τη θέση της διαδικασίας:
- Πόνος στη σπονδυλική στήλη. Μερικές φορές η οστεοχόνδρωση προκαλεί ήπιο πόνο ή ενοχλητικό πόνο. Η ασθένεια μπορεί επίσης να προκαλέσει οξύ, αφόρητο πόνο - είναι δύσκολο να εξαλειφθεί με μη ναρκωτικά αναλγητικά.
- Επιδείνωση της όρασης ή της ακοής.
- Πονοκέφαλοι. Η ασθένεια συχνά προκαλεί αίσθημα αδυναμίας, ζάλη και αυξημένη κόπωση.
- Απώλεια ευαισθησίας. Αυτό το σύμπτωμα εκδηλώνεται συνήθως ως μούδιασμα στα χέρια ή τα πόδια.
- Προβλήματα στη λειτουργία των πυελικών οργάνων και σεξουαλική δυσλειτουργία.
- Απώλεια κινητικότητας στην προβληματική περιοχή.
- Προβλήματα με όργανα για τα οποία ευθύνεται ο νωτιαίος μυελός.
- Πόνος στα χέρια και στα πόδια.
- Εξασθένηση των μυών.
Πώς εκδηλώνεται η αυχενική οστεοχονδρωσία:
- συστηματικοί πονοκέφαλοι?
- βαρηκοΐα?
- ζάλη;
- υπερτάσεις πίεσης?
- αλλαγή φωνής?
- μειωμένη όραση?
- ροχαλίζω;
- φθορά των δοντιών.
Συμπτώματα της μορφής του μαστού:
- υψηλή κόπωση του μυϊκού ιστού της πλάτης.
- πόνος κατά την ψηλάφηση?
- πόνος στην πλάτη και στο στήθος?
- προβλήματα με διάφορα όργανα.
Εκδηλώσεις οσφυϊκής οστεοχονδρωσίας:
- Πόνος στη μέση?
- μούδιασμα των ποδιών?
- μείωση της θερμοκρασίας του δέρματος.
- διαταραχή του ουροποιητικού?
- μυϊκή ένταση?
- προβλήματα με τα κόπρανα?
- κιρσοί;
- απώλεια δραστηριότητας.
Επιπλοκές
Η οστεοχόνδρωση συχνά προκαλεί επιπλοκές, επομένως αυτή η ασθένεια δεν μπορεί να αγνοηθεί. Οι συνέπειες της νόσου περιλαμβάνουν:
- Λουμπάγκο - έντονος πόνος στο κάτω μέρος της πλάτης.
- Μεσοσπονδυλική κήλη.
- Προεξοχή.
- Ριζικίτιδα.
- Κρίσεις ημικρανίας.
- Σπονδύλωση.
- Η ισχιαλγία είναι μια παθολογία του ισχιακού νεύρου που προκαλεί πόνο στα πόδια και τους γλουτούς.
- Στένωση του σπονδυλικού σωλήνα.
- Φυτοαγγειακή δυστονία.
- Η κήλη του Schmorl είναι μια προεξοχή ενός δίσκου στη σπονδυλική κοιλότητα.
Η πιο επικίνδυνη επιπλοκή της οστεοχόνδρωσης θεωρείται η συμπίεση των αρτηριών που παρέχουν τροφή στον εγκέφαλο. Λόγω αυτών των κορμών, ο εγκέφαλος τροφοδοτείται με αίμα. Λόγω διατροφικής ανεπάρκειας, μπορεί να αναπτυχθούν πιο σοβαρές παθολογίες.
Διαγνωστικά
Η διάγνωση βασίζεται στο ιατρικό ιστορικό και την εξέταση. Απαιτεί επίσης αξιολόγηση της νευρολογικής κατάστασης. Οι πρόσθετες εξετάσεις περιλαμβάνουν:
- μαγνητική τομογραφία?
- Υπερηχογράφημα Doppler;
- Σπονδυλογραφία;
- αξονική τομογραφία.
Χάρη σε αυτές τις μελέτες, είναι δυνατός ο προσδιορισμός του επιπέδου των παραβιάσεων, η αποσαφήνιση της διάγνωσης και ο εντοπισμός κρυφών διεργασιών. Αυτό σας επιτρέπει να επιλέξετε αποτελεσματική θεραπεία και να επιτύχετε καλά αποτελέσματα.
Μέθοδοι θεραπείας
Σε πρώιμο στάδιο, η συντηρητική θεραπεία είναι η καλύτερη επιλογή. Ο γιατρός συνταγογραφεί φάρμακα. Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί θεραπευτική γυμναστική. Η χειρωνακτική θεραπεία και η ρεφλεξολογία είναι πολύ χρήσιμες.
Μεταξύ των φαρμάκων, τα μη ναρκωτικά αναλγητικά και ηρεμιστικά θεωρούνται τα πιο αποτελεσματικά. Πρέπει επίσης να παίρνετε φάρμακα με βιταμίνες Β. Συνήθως, αυτή η θεραπεία χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια μιας υποτροπής της νόσου για την εξάλειψη του πόνου και της φλεγμονής.
Η ρεφλεξολογία περιλαμβάνει τη χρήση μεθόδων όπως τα παραφινόλουτρα, η θεραπεία με λέιζερ, ο βελονισμός, η ηλεκτρική διέγερση και ο υπέρηχος. Όχι λιγότερο χρήσιμα είναι τα λασπόλουτρα και η ιωδοθεραπεία.
Η θεραπευτική άσκηση στοχεύει στην ενδυνάμωση του μυϊκού συστήματος και στην απελευθέρωση των νευρικών απολήξεων. Σε δύσκολες περιπτώσεις είναι αδύνατο να γίνει χωρίς χειρουργική επέμβαση. Εάν η συντηρητική θεραπεία είναι αναποτελεσματική, η κήλη πρέπει να αφαιρεθεί. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την κλασική ή τη μικροχειρουργική μέθοδο.
Η οστεοχόνδρωση είναι μια επικίνδυνη ασθένεια που προκαλεί πόνο και οδηγεί σε απώλεια της κινητικής δραστηριότητας.
Για να σταματήσετε την ανάπτυξη επιπλοκών, με την παραμικρή ενόχληση στην περιοχή της σπονδυλικής στήλης, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Μόνο ένας ειδικός θα μπορεί να κάνει τη σωστή διάγνωση και να επιλέξει θεραπεία.